محمد اویس، پسری ترکمن از خراسان شمالی، در پنجسالگی بر اثر اتصال برق در خانه دچار سوختگی شدید شد؛ سوختگیهایی که صورت، دستها و گوشهای او را درگیر کرد و بهدلیل شرایط دشوار مالی خانواده، درمان او هیچگاه به شکل کامل و اصولی دنبال نشد. سالها بعد، آثار سوختگی به بافتهای اضافه و تغییر شکل شدید گوشها منجر شده بود؛ شرایطی که رفتن به مدرسه و حضور در جمع همسالان را برای محمد اویس دشوار کرده بود. او از تمسخر دیگران رنج میبرد، در کوچه بازی نمیکرد و ترجیح میداد از دور تماشاگر بازی کودکان باشد.با آشنایی خانواده او با زنجیره امید، مسیر درمان محمد اویس آغاز شد. دکتر فتحی، درمان را با جراحی مرحلهای گوشها آغاز کرد؛ روشی که با فاصلهدادن میان عملها، فرصت بیشتری برای ترمیم بافت و شکلگیری مناسبتر نتیجه درمان فراهم میکند.
نخستین جراحی در آبانماه 1404 و مرحله بعد در اسفندماه همان سال انجام شد و درمان، گوش به گوش و مرحله به مرحله ادامه یافت تا محمد اویس بتواند با ظاهری که برای او پذیرفتنیتر است، دوباره به جمع همسالانش بازگردد.
امروز، اعتمادبهنفس او بیشتر از همیشه است؛ آنقدر که با شوق، گوش جراحیشدهاش را به دیگران نشان میدهد و میگوید:
این گوشم خوب شده؛ حالا نوبت اون یکیه!